Warszawa – 2 września 2010 – Wody powierzchniowe, zanieczyszczone przez bakterie takie jak kryptosporydia czy wiciowce, wymagają zastosowania efektywnego, a przy tym ekologicznego systemu dezynfekcji wody. Skutecznym i zachęcającym rozwiązaniem są systemy wykorzystujące promieniowanie ultrafioletowe (UV) oraz jego efektywność w zwalczaniu tego rodzaju bakterii. Coraz szersze korzystanie z tych systemów w połączeniu z niedawną ratyfikacją przepisów faworyzujących metody wykorzystujące promieniowanie UV, sprawia, że rynek systemów dezynfekcji wody i ścieków za pomocą promieniowania UV ma przed sobą duże perspektywy rozwoju.

Z nowej analizy firmy doradczej, Frost & Sullivan, zatytułowanej Globalny Rynek Systemów Dezynfekcji Wody i Ścieków za Pomocą Promieniowania Ultrafioletowego wynika, że przychód tego rynku w 2008 roku wynosił 388,3 milionów USD, zaś w 2015 roku osiągnie wartość 629,8 milionów USD.

Wiele metropolii, takich jak Nowy Jork, Waszyngton czy Paryż, już zainstalowało systemy dezynfekcji UV w swoich oczyszczaniach ścieków. Ponadto, europejskie prawodawstwo, takie jak Dyrektywa o jakości wód w kąpieliskach i Dyrektywa dla wód pitnych, przyczynia się do wdrażania systemów UV w segmentach oczyszczania ścieków i uzdatniania wody.

„Systemy dezynfekcji za pomocą promieniowania UV są powszechnie używane w tych sektorach przemysłu, które do procesów produkcyjnych wykorzystują wodę o wysokiej czystości” – stwierdzają analitycy Frost & Sullivan. „Branże takie jak farmaceutyczna, biotechnologiczna czy sektor produkcji półprzewodników, w których preferowane są metody dezynfekcji niechemicznej, zwiększyły zapotrzebowanie na systemy wody o wysokiej czystości, a co za tym idzie, systemy dezynfekcji za pomocą UV.”

Pomimo znaczących zalet systemów dezynfekcji za pomocą promieniowania UV, wysokie koszty inwestycyjne tego rozwiązania - w porównaniu z konwencjonalnymi metodami dezynfekcji z wykorzystaniem chloru - utrudniały penetrację rynków mniej odpornych na zmiany cen.

Jednakże ta dysproporcja cenowa może wkrótce ulec zmianie. Kilka wiodących krajów przyjęło ostatnio dyrektywy mające na celu kontrolowanie ilości chloru emitowanego przez oczyszczalnie ścieków. W wyniku tego pojawiają się dodatkowe koszty związane z koniecznością odchlorowania wody przed jej zrzutem, co wiąże się z poważnym wzrostem całkowitych kosztów dezynfekcji opartej na wykorzystaniu chloru. Taki proces chlorowania i odchlorowywania jest o wiele droższy niż wykorzystanie systemu UV, co czyni ten ostatni bardziej efektywnym kosztowo.

Optymizm w odniesieniu do przyszłych trendów na rynku dezynfekcji wody za pomocą promieniowania UV jest uzasadniony również ze względu na fakt, że zakłady przemysłowe coraz częściej rezygnują z systemów dezynfekcji opartych na wykorzystaniu chloru. Ze względu na obecność resztkowych związków chemicznych w chlorowanej wodzie procesowej, które mogą wpłynąć na proces produkcji, zakłady poszukują innych, bezpieczniejszych metod dezynfekcji.

„Ponadto, rosnące zapotrzebowanie i jednoczesny niedobór wody pitnej doprowadziły do zwiększonego zainteresowania kwestią ponownego wykorzystania i recyklingu wody w wielu regionach na całym świecie” – zauważaja analitycy Frost & Sullivan. „Zważywszy, że dezynfekcja za pomocą promieniowania UV stanowi zasadniczą część systemu ponownego wykorzystania i recyklingu wody, spodziewamy się zwiększonych inwestycji na tym rynku.”

Jeśli chcieliby Państwo otrzymać bezpłatną broszurę w języku engielskim dotyczącą niniejszej analizy, prosimy o kontakt z Joanną Lewandowską, Corporate Communications, po adresem joanna.lewandowska@frost.com. W zapytaniu prosimy o podanie imienia, nazwiska, stanowiska, nazwy firmy oraz danych kontaktowych.

O Frost & Sullivan
Frost & Sullivan, globalna firma doradcza, świadczy usługi Partnerstwa na Rzecz Wzrostu, współpracując z klientami w celu osiągnięcia ich najlepszej pozycji rynkowej pod względem rozwoju, innowacyjności oraz zarządzania. Program firmy – Growth Partnership Service – dostarcza dokładnych badań rynkowych i modeli najlepszych praktyk, aby wspomóc generowanie, ewaluację i wdrożenie skutecznych strategii wzrostu. Frost & Sullivan ma ponad 45-letnie doświadczenie we współpracy z firmami z listy Global 1000, przedsiębiorstwami rozwijającymi się oraz społecznościami inwestorskimi. Posiada 40 biur działających na 6 kontynentach. Więcej informacji na temat Partnerstwa na Rzecz Wzrostu firmy Frost & Sullivan pod adresem http://www.frost.com.

Tym samym został złamany stereotyp, że cysterna z paliwem to auto nie dla wątłej kobiety.
- Oczywiście nie o samo łamanie stereotypów tu chodzi. Decyzje o zatrudnieniu podjęliśmy w głębokim przekonaniu, że mimo iż jest to bardzo trudna praca, panie na pewno świetnie sobie poradzą – mówi dyrektor Biura Transportu i HSSE Andrzej Zaremba. – W Polsce spotkałem się  wcześniej z jednym takim przypadkiem, ale za granicą – szczególnie we Francji - można czasem zaobserwować cysterny prowadzone przez kobiety. Spodziewamy się, że nasze panie wpłyną nie tylko na poprawę estetyki i manier, ale też na jakość wykonywanych zadań, dając dobry przykład. Wszak powszechnie znana jest kobieca dokładność, obowiązkowość i skrupulatność – dodaje dyrektor z głębokim przekonaniem.

Jak dotąd obie panie dają sobie świetnie radę. Jedyny problem, jaki stwarzają to problem natury językowej, bo jak niby nazwać kobietę kierowcę – kierowczyni brzmi i głupio i niepoprawnie. A może kierowniczka lub kierownica? Niestety, obie nawy są już zarezerwowane. Może pójść tropem traktorzystek i przyjąć nazwę „cysternistki”. W końcu jedne i drugie mają coś wspólnego wywołując spore zamieszanie w typowo męskim zawodzie.  A i znany z lat pięćdziesiątych slogan da się łatwo przerobić: „Dziewczyny na cysterny”.

Tutaj podobieństwa i geneza obu zawodów nieco się zacierają, bo jak twierdzi Marta Łochańska to, że kobiety sięgają po męskie zajęcia, nie stanowi już medialnej sensacji a i motywy są kompletnie odmienne. – To staje się już bardziej powszechne, choć przyznaję, kiedy prowadzę cysternę, wywołuję zaskoczenie zarówno na drodze, jak i na stacji. Na początku spotykałam się z dużą rezerwą, wręcz niedowierzaniem, że sobie poradzę np. z   pracą fizyczną podczas załadunku i rozładunku paliw z cysterny. Teraz koledzy i obsługa stacji traktuje mnie prawie jak każdego innego zawodowego kierowcę. Powiedziałam „prawie”, bo wydaje mi się, że darzą mnie jednak większą sympatią i są bardziej uprzejmi – przyznaje Marta Łochańska.

Pani Marta w wyborze swojego zawodu nie widzi nic niezwykłego, bo od dziecka pociągały ją wszelkie mechaniczne urządzenia i pojazdy, a szczególnie cysterny. – Może to zabrzmi naiwnie, ale ja naprawdę marzyłam właśnie o cysternie.  Jednak nie byłam nigdy typową chłopczycą. Chodziłam w sukienkach i bawiłam się też lalkami, a dziś spełniam się zarówno za kierownicą, jak i w kuchni gotując dla męża i sześcioletniego synka – mówi pani Marta, której specjalnością są wszelkiego rodzaju pierogi i gołąbki.

Kiedy opowiada o swojej pracy, nie sposób jej nie wierzyć, bo emocje malują się na jej drobnej twarzy bardzo wyraźnie. Mimo to trudno pozbyć się wątpliwości, że ta filigranowa kobieta jest w stanie zapanować nad wielkim pojazdem. – Prowadzenie cysterny niewiele się różni od kierowania innym samochodem. Największa różnica to świadomość, że wiozę materiał niebezpieczny i jestem za to odpowiedzialna. A że auto jest duże… to tym lepiej – podsumowuje uśmiechając się pani Marta.

cały artykuł

cały artykuł

cały artykuł

cały artykuł

cały artykuł

cały artykuł

cały artykuł

cały artykuł